Chalkos Gallery 23.05-06.06.2025
Ζέφη Αθανασοπούλου – Ράνια Φραγκουλίδου
Στις περισσότερες από τις πρόσφατες γλυπτικές της συνθέσεις, η Ζέφη Αθανασοπούλου συνδυάζει και συναρµόζει αντικείµενα τα οποία συγκεντρώνει από τα σκουπίδια, κοµµάτια παλιών, κατεστραµµένων επίπλων, πεταµένα ξύλα και κλαδιά δέντρων – αντικείµενα τα οποία χρησιµοποιεί αυτούσια ή πολλές φορές τα επεξεργάζεται. Με ιδιαίτερη ευαισθησία, µε χιούµορ και µε σκωπτική διάθεση δηµιουργεί έργα που αναπτύσσονται ρυθµικά µε λεπτεπίλεπτα επαναλαµβανόµενα µοτίβα – ανοιχτές φόρµες υποβάλλοντας την αίσθηση της κίνησης και της επέκτασης στον χώρο, έργα τα οποία µοιάζουν να βρίσκονται σε επισφαλείς ισορροπίες και, ταυτόχρονα, διακρίνονται για την ευθραυστότητα και την κοµψότητά τους χαρακτηριστικά που επιτείνονται από τις, κατά κανόνα, µικρές κλίµακες. Η εικαστικός αναφέρεται στη δουλειά της µε µουσικούς όρους, όπως Recitativo, Nocturno και Bagatelle, τους οποίους επιλέγει και για τίτλους ενοτήτων έργων της, θέλοντας να δείξει τη σύνδεσή της µε τη µουσική αλλά και τις αντιστοιχίες που επιχειρεί ανάµεσα σε µουσικές και πλαστικές φόρµες στην πρόκληση συναισθηµάτων και ψυχικών διαθέσεων, στην ξεχωριστή ατµόσφαιρα που επιθυµεί να προσδώσει σε κάθε έργο της που µπορεί να είναι παιγνιώδης ή ροµαντική, δραµατική ή σκοτεινή. Στον πυρήνα των προτάσεών της εντοπίζεται η σχέση του ανθρώπου µε τη φύση, αλλά και η ανθρώπινη συνθήκη µε πολλαπλές αναφορές που εκτείνονται από τις έµφυλες ταυτότητες έως τις έννοιες της βίας και του θανάτου, του έρωτα και της ζωής, της εστίας και της παράδοσης. Τα ξυλόγλυπτά της επιβάλλονται µε την αδρότητα της επεξεργασίας τους παραπέµποντας σε «πρωτόγονες» µάσκες ή παράδοξα τοτέµ, ενώ τα σχέδιά της ξεχωρίζουν για τις σχεδιαστικές και χρωµατικές τους ποιότητες, για τη λεπτότητα και τη φωτεινότητά τους: «παρτιτούρες» για γλυπτά σε απροσδιόριστους, ονειρικούς χώρους.
Γιάννης Μπόλης
Ιστορικός της τέχνης
zafeiria (zefi) athanasopoulou 