Τα χάρτινα γλυπτά παραπέμπουν σε οργανικές μορφές και μηχανισμούς με σύνθετη γεωμετρία ενταγμένα σε σφαίρα και κύκλο.
Στη δομή καθοριστικό στοιχείο αποτελεί η αρμονική συνύπαρξη των εσωτερικών μορφικών στοιχείων με την εξωτερική επιφάνεια όντας συνυφασμένα σε ένα ενιαίο και αδιαίρετο σύνολο.
Με κυρίαρχο δομικό υλικό το χαρτί, άλλοτε σκισμένο άτακτα, άλλοτε κομμένο με ακρίβεια, άλλοτε διπλωμένο και πλασμένο με περίτεχνο τρόπο, συνδυασμένο με διαφορετικές ύλες και υλικά, δημιουργείται ένα αλφάβητο μιας οπτικής ποιητικής με θέμα το διάλογο ανάμεσα στον ορατό και το δυσδιάκριτο κόσμο με υπαρξιακές αναφορές.
The paper sculptures refer to organic forms and mechanisms with complex geometry embedded in a sphere and circle.
The harmonious coexistence of the inner formal elements with the outer surface, being interwoven into a single and indivisible whole, is a decisive element in the structure.
With paper as the dominant structural material, sometimes torn disorderly, sometimes cut with precision, sometimes folded and created in an elaborate way, combined with different materials and substances, an alphabet of visual poetics is created, which focuses on the dialogue between the visible and the indiscernible world with existential references.
zafeiria (zefi) athanasopoulou 